Στο άκουσμα της λέξης ‘ψυχοθεραπεία’ είναι φυσιολογικό ως γονείς ενίοτε να παγώνουμε ή να φοβόμαστε, ειδικά όταν πρόκειται για τα παιδιά μας. Ενθαρρύνω πάντα τους γονείς να αντιμετωπίσουν τη θεραπευτική διαδικασία ενός παιδιού ως έναν ασφαλή χώρο όπου εκείνο έχει την ευκαιρία να εξερευνήσει σε βάθος τα συναισθήματα του, να μεγαλώσει και να ενδυναμώσει τη συναισθηματική του ισορροπία. Τους ενθαρρύνω επίσης να αγκαλιάσουν το δικό τους ρόλο ως γονείς με επιείκεια και κατανόηση, καθώς είναι ένας ρόλος ουσιώδης, πολύτιμος, αλλά και εξαιρετικά δύσκολος.

 

Στην πρώτη μας σύντομη τηλεφωνική επικοινωνία, θα ακούσω τι σας προβληματίζει είτε σχετικά με το παιδί σας είτε με το ρόλο σας ως γονέα. Στη συνέχεια, θα προγραμματίσουμε μια αρχική επίσκεψη για τη λήψη πλήρους ιστορικού καθώς και άλλων χρήσιμων πληροφοριών, τα οποία θα με βοηθήσουν να δημιουργήσω το κατάλληλο θεραπευτικό πλάνο. 

 

Τα παιδιά συνήθως ανυπομονούν για τις συνεδρίες τους, στις οποίες συνήθως θα αναφερόμαστε και ως ‘ξεχωριστές ώρες παιχνιδιού’. Στην πρώτη συνάντηση, παρουσία του γονέα, το παιδί ενημερώνεται για τους λόγους για τους οποίους βρίσκεται σε θεραπευτική διαδικασία καθώς και για το διάστημα για το οποίο η διαδικασία αυτή θα διαρκέσει. Μαθαίνει, επίσης, πως το δωμάτιο των συναντήσεων είναι ένα δωμάτιο γεμάτο παιχνίδια, στο οποίο δεν ‘πρέπει’ να κάνει τίποτα, εκτός από το να παίξει (ή και να μην παίξει, αν δεν θέλει!). Τέλος, μαθαίνει πως η ειδικός μέσα στο δωμάτιο είναι κατάλληλα εκπαιδευμένη στο να παίζει με παιδιά που ενδεχομένως να νιώθουν παρόμοια με εκείνο. Η θεραπευτική διαδικασία διαρκεί για το διάστημα που έχει προταθεί με βάση το θεραπευτικό πλάνο (π.χ., 12, 18, 24, 30, 36 συνεδρίες κοκ.) και επαναξιολογείται στις συναντήσεις ανατροφοδότησης με το γονέα.

 

Από τη δική της μεριά, η γονεϊκότητα όχι μόνο έρχεται με πληθώρα υποχρεώσεων αλλά και ταυτόχρονα με μια πλήρη απουσία ενός εγχειριδίου οδηγιών, κάτι που οδηγεί συχνά τους γονείς σε αμφισβήτηση, ενοχή, θυμό και απόγνωση. Οι συνεδρίες υποστήριξης γονέων καλωσορίζουν κάθε συναίσθημα, δύσκολο ή μη, και στοχεύουν στην ειλικρινή κατανόηση του απαιτητικού αυτού ρόλου. Εξετάζονται τα μοτίβα, τα συναισθήματα και οι συμπεριφορές που προβληματίζουν το γονέα είτε με προκαθορισμένο στόχο προς επίτευξη, είτε σε συνεδρίες πιο διερευνητικού και αναλυτικού χαρακτήρα.