Play Therapy

Η παιγνιοθεραπεία (play therapy) είναι μια μορφή ψυχοθεραπείας που απευθύνεται κυρίως σε παιδιά και χρησιμοποιεί το παιχνίδι ως βασικό μέσο έκφρασης και επικοινωνίας. Η παιγνιοθεραπεία εστιάζει στο φυσικό μέσο έκφρασης του παιδιού (το παιχνίδι), το οποίο χρησιμοποιείται δημιουργικά προκειμένου το παιδί να επεξεργαστεί και να αντιμετωπίσει δυσκολίες στη συμπεριφορά αλλά και να διαχειριστεί επώδυνα συναισθήματα.

Πού γίνεται;

Η διαδικασία της παιγνιοθεραπείας πραγματοποιείται σε έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο, όπου το παιδί νιώθει ασφαλές και σίγουρο, με την καθοδήγηση ενός αξιόπιστου και καταρτισμένου ψυχοθεραπευτή, ο οποίος παρατηρεί, αναγνωρίζει, αντανακλά και συνοδεύει τη διαδικασία, με ευελιξία, υπομονή και σεβασμό στον μοναδικό ρυθμό κάθε παιδιού.

Πώς γίνεται;

Η παιγνιοθεραπεία έχει ως βάση το παιχνίδι και συχνά εμπλουτίζεται με στοιχεία από άλλες δημιουργικές θεραπείες (για παράδειγμα art therapy, music therapy, sand play therapy). Τα παιδιά συμμετέχουν ελεύθερα σε δραστηριότητες όπως παιχνίδι ρόλων, ζωγραφική, αφήγηση ιστοριών, αισθητηριακό παιχνίδι, θεραπεία άμμου, μουσική, μαριονέτες, κατασκευές και πολλά άλλα. Οι συνεδρίες πραγματοποιούνται κατά βάση με οδηγό το παιδί και είναι απόλυτα προσαρμοσμένες στις ανάγκες και τους θεραπευτικούς του στόχους.

Σε τι ωφελεί;

Μέσω της παιγνιοθεραπείας, τα παιδιά:

έρχονται σε επαφή και ρυθμίζουν τα συναισθήματα τους
διαχειρίζονται το άγχος και τυχόν ανησυχίες τους
αντιμετωπίζουν το θυμό και τη ματαίωση
καταφέρνουν να διαχειρίζονται δυσκολίες στη συμπεριφορά τους
ενισχύουν την αυτοπεποίθησή τους
συγκεντρώνονται καλύτερα στο σχολείο
διαχειρίζονται δυσκολίες ύπνου και διατροφής
δημιουργούν ισχυρές και υγιείς σχέσεις
διαχειρίζονται την απώλεια και το πένθος
κατανοούν και αποδέχονται τη νευροδιαφορετικότητα

Ομάδες Play Therapy

Η ομαδική παιγνιοθεραπεία βασίζεται στις ίδιες αρχές που διέπουν τις ατομικές συνεδρίες, είναι προσαρμοσμένη, όμως, στη δυναμική και τις ανάγκες μιας ομάδας παιδιών, ή και αδελφών. Μερικοί από τους στόχους μιας θεραπευτικής ομάδας περιλαμβάνουν:

ενίσχυση αυτοεκτίμησης και αυτοπεποίθησης
διαχείριση συναισθημάτων σε περιπτώσεις γονεϊκής ρήξης ή διαζυγίου
ανάπτυξη και ενίσχυση κοινωνικών δεξιοτήτων
βελτίωση σχέσεων μεταξύ αδελφών και διαχείριση πιθανών συγκρούσεων
υποστήριξη σε περιπτώσεις πένθους ή ασθένειας στην οικογένεια
διαχείριση επίμονων φοβιών και άγχους
ενίσχυση ψυχικής ανθεκτικότητας και αυτορρύθμισης

Η προσέγγισή μου

Η θεραπευτική μου προσέγγιση συνδυάζει ψυχοδυναμικές και προσωποκεντρικές αρχές:

διερευνώνται τα συναισθήματα, οι σχέσεις και οι εμπειρίες που διαμορφώνουν τη συμπεριφορά παιδιού και γονέα δίνοντας τους τον αναγκαίο χώρο ώστε να εκφραστούν ελεύθερα, με σεβασμό και κατανόηση.

Ο τρόπος που αντιμετωπίζω τη θεραπευτική διαδικασία είναι:

συνθετικός - εξασφαλίζεται ο συνδυασμός διαφορετικών μεθόδων κατάλληλων για τις ιδιαίτερες ανάγκες κάθε παιδιού και οικογένειας.

συστημικός - το περιβάλλον ενός παιδιού αντιμετωπίζεται σαν σύστημα, το οποίο περιλαμβάνει την οικογένεια, το σχολείο, τους φίλους, την κοινωνία κοκ.

ολιστικός - δίνεται έμφαση στην ολιστική ανάπτυξη παιδιού και οικογένειας (συναισθηματική, κοινωνική, πνευματική κλπ.)

‘Η ικανότητα να είσαι μόνος (δηλαδή ακέραιος, ολοκληρωμένος και συναισθηματικά σταθερός) είναι η ικανότητα να παίζεις - και αναπτύσσεται όταν νιώθεις ασφαλής στην παρουσία κάποιου άλλου’